Lech przegrał z Islandczykami ze Stjarnan. W sumie, czy to może kogoś dziwić? Fakt, Legia pobudziła mi wczoraj apetyt, ale to jednak tylko jeden mecz - raz do roku to i kura pierdnie. Po pięknym środowym wieczorze, wracamy do rzeczywistości - a ta nie jest dla nas różowa. Ona jest dla nas czarna, jak ta przysłowiowa dupa.
Dla Lechitów porażka w Islandii jest już drugą wyjazdową klęską w drugim meczu poza Poznaniem w tej edycji LE. Zespół prowadzony przez trenera Rumaka, gdziekolwiek nie jedzie - zbiera lanie. Przy Bułgarskiej radzą sobie wcale nie najgorzej. Ba, od kilku lat zawsze tam wygrywają- Zetysu, Xazar, AIK, Honka, Żalgiris, Nomme Kalju - te drużyny legły w Poznaniu, odkąd trenerem "Kolejorza"jest Rumak. Może i nijak ma się to do Manchesteru City, ale i tak źle to nie wygląda. Tylko co z tego, skoro jedna trzecia z tych zwycięstw była bezowocna( tj. nie przełożyła się na późniejszy awans),a pod wodzami tego trenera nie dały one jeszcze ani razu awansu do rozgrywek grupowych w europucharach? Taki to silny jest ten Lech. Co roku wielkie nadzieje, i co roku jeszcze większe rozczarowania.
Nie jest jednak powiedziane, że poznaniacy nie awansują, szczególnie, że drugi mecz grają u siebie. Coś jest jednak z nimi ewidentnie nie tak, skoro trzeci raz z rzędu zbierają oklep na jakichś peryferiach zawodowego futbolu.
Oklepu za to nie zebrał Ruch, ale różowo u ,,Niebieskich" też nie jest. W meczu u siebie, albo wypadałoby raczej powiedzieć - w meczu w Gliwicach, zremisował bezbramkowo z duńskim Esbjergiem. Wynik niby całkiem przyzwoity, ale przed Ruchem jednak bardzo trudny rewanż. Chorzowianie wykonali już plan minimum, więc jeśli teraz odpadną, psów nikt na nich wieszać nie będzie.
Mimo to, gracze prowadzeni przez Jana Kociana mogą pluć sobie w brodę, bo przeważali cały mecz(podobnie zresztą jak Lech), ale nic im nie chciało wejść. Ruch skończył na zero z przodu, a szkoda! To "zero" ma też jednak swoje pozytywy - skończyli też przecież na zero z tyłu, a to raczej ważne w kontekście rewanżu.
Widać, że trener Kocian poukładał tę drużynę. Pokazał też, że nie trzeba nie wiadomo jakich pieniędzy, żeby odnieść sukces. Na grę Ruchu naprawdę da się patrzeć i można być spokojnym, że nie skompromitują nas w Europie. Można nawet po cichu liczyć, że jeszcze nas naprawdę mile zaskoczą. Ale liczyć trzeba naprawdę po cichu - nie można pompować balonika, bo szybko może okazać się dziurawy.
W lidze na razie jednak zawodzą. Nie dam sobie wmówić, że oni tak mają, że w jednym roku puchary, a w drugim walka o utrzymanie. Grają po prostu zbyt solidnie, by walczyć o utrzymanie. Myślę, że problemem jest zbyt wąska kadra. Kocian ma do wyboru grać cały czas tą samą jedenastką i w efekcie zajeździć zawodników, lub stosować lekką rotację, co jednak wyraźnie rzutuje na poziomie. Trener chorzowian nie chce jednak przemęczać podstawowych piłkarzy - woli w kilku pierwszych meczach wystawić trochę mniej optymalną jedenastkę, by po zakończeniu przygody z pucharami, a wiadomo, że ta zapewne skończy się jeszcze latem, móc się skupić na lidze.
Jeśli "Niebiescy" próbowaliby złapać dwie sroki za ogon, prawdopodobnie mogło by się to skończyć lepszym startem w lidze, ale za to fatalną grą w dalszej części sezonu, spowodowaną przede wszystkim zmęczeniem. Kocian nie ma przecież na tyle szerokiej kadry, by móc stosować całkowitą rotację niczym Berg w Legii - Słowak musi radzić sobie z tym co ma.
Przypomnę, że w zeszłym sezonie Ruch grał w zasadzie tylko w lidze i nie było trzeba ściągać na Cichą kolejnych zawodników. Teraz taka potrzeba zachodzi, ale prawdopodobnie tylko do końca wakacji, więc po co się wysilać? Jak ekipa z Chorzowa wejdzie do fazy grupowej LE, wtedy będzie czym się martwić...
Gabriel Hawryluk
